กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 205 หยุดมือ พวกนายอย่าตีกันอีกเลย
“แต่ศิษย์พี่ คุณมันก็แค่อ้ายแร้งพนม แถมเหมือนจะไม่เคยสูญเสียอะไรไปเลย ไม่มีอะไรให้ทวงคืนได้หรอก”
เฉียวซืออวี่ยื่นหัวเล็ก ๆ ออกมา แล้วเตือนด้วยความหวังดี
เดิมทีก็ไม่มีอะไรอยู่แล้ว คุณจะไปทวงอะไรที่เป็นของคุณคืน?
ถ้าจะไปเอาคืนจริง ๆ นั่นมันปล้นชัด ๆ
“……” ฉินจิ้น
พูดความจริงอะไรเลอะเทอะขนาดนี้
ฉันเป็นอ้ายแร้งพนมจะไม่รู้หรือไง? ยังต้องให้เธอมาเตือนฉันอีกรอบด้วย
ไม่สนใจเฉียวซืออวี่ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ฝันร้ายยืดยาว ฉินจิ้นส่งสายตาให้เย่หยาง เป็นสัญญาณว่าพวกเขาสามารถเริ่มกันได้แล้ว
เย่หยางพยักหน้ารับด้วยสีหน้าเคร่งเครียด