เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 190 วันเดียวก็สมปรารถนา
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมเย่เฟิงต้องคอยหาเรื่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเขาด้วย?
ซองเครื่องปรุงรสบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเขาไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้กับใครกัน?
“ฉันทำแบบนี้ก็เพราะหวังดีกับเขาทั้งนั้น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่มีสารอาหาร กินมาก ๆ มันไม่ดีต่อสุขภาพ ส่วนเครื่องปรุงรสกินมากไปก็พาเสียกระเพาะอาหารเปล่า ๆ”
“อืม ๆ ตอนฉันยังเด็ก ปรมาจารย์ก็เคยพูดแบบนี้เหมือนกัน” เฉียวซืออวี่ผงกศีรษะเห็นพ้อง
“ดูท่าตอนเด็กพวกเธอคงจะจนน่าดูเลยสินะ!”
เย่เฟิงมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่ง ขนาดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปยังไม่มีปัญญาจะกิน ข้ออ้างเรื่องไม่มีสารอาหารอะไรนั่นมันก็แค่วิธีปลอบใจตัวเองชัด ๆ
“เอ๊ะ คุณรู้ได้ยังไง?” เฉียวซืออวี่ทำหน้าซื่อใสเอ่ยถาม
ตอนเด็ก ๆ พวกนางจนมากจริง ๆ อืม แต่ถึงตอนนี้ก็ใช่ว่าจะมั่งคั่งขึ้นมา
การฝึกยุทธ์ต้องใช้เงิน ต้องใช้สมุนไพรจำนวนมาก ไม่มีทางลืมตาอ้าปากร่ำรวยขึ้นมาได้เลย