กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 182 ฉันมีเรื่องจะพูด
แต่สายตาที่หวงเถียนเถียนมองเย่เฟิงกลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เพราะไม่ว่าใครเมื่อถูกคนที่ชอบสงสัย ในใจย่อมรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง
โดยเฉพาะเมื่อครู่นี้เย่เฟิงรู้ทั้งรู้ว่าปรักปรำเธอ แต่กลับไม่มีคำขอโทษแม้แต่คำเดียว
รัศมีเปล่งประกายก่อนหน้านี้ของเย่เฟิงคล้ายเริ่มแตกสลาย
“คนถัดไป!”
เย่เฟิงยังคงเอ่ยถามทีละคนด้วยสีหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก
เขาไม่มีเวลาว่างไปง้อคนอื่นหรอก
เขาดูเหมือนคนที่ยอมเอาอกเอาใจผู้หญิงอย่างนั้นหรือ
เขาหาเงินมากมายขนาดนี้คงไม่ได้ทำเพื่อไปคอยง้อผู้หญิงหรอกนะ