กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 145 หมัดปาจี๋ VS ตั๊กแตนอ้วน
แต่มีคนกลุ่มน้อย โดยเฉพาะผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย
พอได้ยินข่าวลือเหล่านี้ ก็เหมือนได้ไขว่คว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้
ในวันที่สามหลังจากเย่หยางเข้าไปทำงานที่สถานีอนามัย
ญาติผู้ป่วยหลายคนรีบร้อนเข็นผู้ป่วยที่นั่งรถเข็น ใบหน้าเหลืองซีดไร้สีเลือด ขอบตาคล้ำดำ อาการหนักเกินเยียวยาเข้ามา
“หมอ ช่วยดูอาการให้พ่อฉันหน่อยเร็ว”
“...” เย่หยาง
พี่ใหญ่ คนอาการหนักขนาดนี้ ขาข้างหนึ่งก้าวเข้าโลงศพไปแล้ว มาที่นี่จะมีประโยชน์อะไรกัน
ไม่ไปสิ้นเปลืองเงินที่โรงพยาบาลระดับสามชั้นเอในตัวเมือง ก็กลับบ้านไปเตรียมงานศพเถอะ
คุณมาสถานีอนามัยประจำตำบลหมายความว่ายังไงกัน