กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 140 ตอนนี้ผมอยากเป็นหมอที่ดี
“ประธานเย่ เมื่อกี้พวกพี่ ๆ ผู้คุ้มกันเรียกคุณว่าท่านผู้นำเหรอคะ”
ในรถขากลับ ซูเหยาถึงไม่อาจยับยั้งความสงสัยไว้ได้อีกจนต้องเอ่ยถาม
คำว่าท่านผู้นำนี่ปกติแล้วคงไม่สามารถเรียกกันส่งเดชได้หรอกมั้ง
แถมพวกพี่ ๆ ผู้คุ้มกันเหล่านั้นยังดูเชี่ยวชาญเก่งกาจกันมากด้วย
ดังนั้นเธอจึงมีความคิดหนึ่งที่ยังไม่แน่ใจนัก
“เพราะตอนนี้ผมเป็นพลตรี พวกเขาคือเจ้าหน้าที่อารักขา ไม่ใช่ผู้คุ้มกันทั่วไป การเรียกว่าท่านผู้นำมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ”
เย่เฟิงยิ้มวางมาด
“พะ...พลตรีเหรอคะ” ซูเหยาเบิกตากว้าง
นึกไม่ถึงเลยว่าประธานเย่อายุยังน้อยเพียงเท่านี้กลับได้เป็นถึงพลตรีแล้ว