กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 116 ฉันเป็นของคุณ
“อ๊ะ นี่ มัน นี่มัน?”
เร่อปามองดูเพชรพลอยทองเงินเต็มห้องใต้ดิน ทั้งยังมีเครื่องเคลือบโบราณและเหรียญทองหลากชนิด
แทบจะทำเอาดวงตาคู่โตอันแสนน่ารักสวยงามสุดแสนน่าเอ็นดูของเธอพร่างพราวไปหมด
“นี่มันมูลค่าเท่าไหร่กันเนี่ย!”
มุมปากของเร่อปากระตุกเกร็ง สองตาเต็มไปด้วยสัญลักษณ์เงินทอง
หากเป็นหลายล้านหรือหลายสิบล้าน เธอคงไม่เสียกิริยาขนาดนี้
แต่ตอนนี้ลำพังเครื่องเคลือบที่กู้ขึ้นมาครั้งแรกก็นำไปประมูลได้หลายพันล้านแล้ว
รวมกับของพวกนี้ หากนำไปประมูลทั้งหมด ไม่ใช่ว่าจะได้หลายหมื่นล้านหรอกหรือ!
หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก