กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 108 ไม่มั้ง ไม่มั้ง
“นาย นายทำแบบนี้ไปทำไม”
เย่หยางพยายามกดข่มความโกรธของตัวเองอย่างสุดชีวิต อยากจะจับเย่เฟิงกลืนกินทั้งเป็นเสียให้ได้
“ก็พวกนายไม่ใช่เหรอที่บอกว่าเห็นเงินทองเป็นเหมือนดั่งมูลสัตว์ ต้องเสียสละส่วนตนเพื่อส่วนรวมน่ะ พวกเราทุกคนก็ครอบครัวเดียวกัน ฉันซาบซึ้งในคุณธรรมอันสูงส่งของพวกนายเป็นอย่างดี ก็เลยช่วยบริจาคแทนพวกนายไปล่วงหน้าน่ะสิ”
“ยังไงเสียพอถึงตอนหลังพวกนายก็ต้องบริจาคเองอยู่ดี นายว่าจริงไหมล่ะ”
“ฉันแม่ง…” เย่หยางอยากจะสบถด่า
ที่พวกเขาสั่งเสียสละส่วนตนเพื่อส่วนรวมน่ะ มันคือการให้คนอื่นเสียสละตัวเองเพื่อพวกต่างหาก
ไม่ใช่ให้เสียสละพวกตัวเองเพื่อคนอื่น
เย่เจี้ยนที่อยู่ข้าง ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ผลลัพธ์แบบนี้ดูเหมือนก็ไม่เลวเหมือนกัน