กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 101 กายอ่อนแอไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร
เมื่อมองใบหน้าอ้วนฉุยที่เต็มไปด้วยความมันและเนื้อเป็นมัด ๆ นี้ ในใจของเย่หยางก็เกิดระลอกคลื่นปั่นป่วนขึ้นมาทันที
อุ๊บ อ้วก อ้วก...
แทบจะอ้วกออกมาอยู่แล้ว
มันน่าขยะแขยงเกินไปจริง ๆ
เขาอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอด
“อือ ๆ!”
ยังไม่ทันที่เขาจะคิดหาวิธีหนีได้ทัน ก็ถูกพี่อวี้โถมตัวเข้าใส่แล้วกดลงกับเตียงโดยตรง
ริมฝีปากหนาเตอะที่แฝงกลิ่นคาวเหม็น...
“อย่า ไม่เอา อย่าเชียวนะ อย่า... อา...”