กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 88 ยังจะมองอีก มาเก็บพวกแกแล้ว
“ช่างมันเถอะ วันนี้ยังไงก็ต้องมาถึงเข้าสักวัน”
เช็ดน้ำตาเสร็จ เซี่ยหนิงก็ไปจัดการล้างหน้าล้างตา แล้วมานั่งที่โต๊ะอาหารเริ่มทานอาหารเช้าที่เย็นชืดไปแล้ว
ฝีมือเย่เฟิงทำไว้
คนในครอบครัวทำไม่ได้รสชาติแบบนี้
ทานไปทานมา น้ำตาก็ไหลพรากออกมา
“แกร๊ก!”
ทันใดนั้นประตูใหญ่ก็เปิดออก
เซี่ยหนิงเงยหน้าขึ้นมอง
เป็นเย่เฟิง เขายังไม่ได้ไปไหน