กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 54 อยากเรียนภาษาอังกฤษแล้ว
“อืม ฉันโทรให้ผู้ช่วยมารับที่สนามบินโดยตรงเลยดีกว่า”
เร่อปาพยักหน้า ก่อนจะโทรศัพท์แจ้งผู้ช่วยและผู้จัดการส่วนตัว
เย่เฟิงเองก็ขับรถไปส่งเร่อปาที่สนามบิน
ระหว่างทาง เร่อปาทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็อ้ำอึ้งอยู่หลายครั้ง แววตาที่มองเย่เฟิงมีความซับซ้อนอยู่บ้าง
อายุยังน้อยแค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ
หน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้ น่าเสียดายจริง ๆ
“ฉันไม่ได้ไม่ไหวนะ แค่เวลาไม่ทันแล้วต่างหาก”
เย่เฟิงกล่าวอย่างจนใจเล็กน้อย
“แค่ก ๆ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย”