กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 47 ฉันให้หน้าแกมากไปใช่ไหม
“แล้วคุณจะขอบคุณผมยังไงล่ะ” เย่เฟิงยิ้มพราวพร้อมกะพริบตา
“คืนนี้ฉันจะคอยปรนนิบัติคุณอย่างดีเลยค่ะ” หลัวปิงส่งสายตายั่วยวน
“โอเคเลย ใกล้ได้เวลาเลิกงานแล้ว ผมขอตัวกลับก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยมารับคุณนะ”
“มว๊อบ เหนื่อยหน่อยนะที่รัก รักคุณจังเลย”
หลัวปิงหอมแก้มเย่เฟิงฟอดหนึ่ง
เย่เฟิงจึงขอตัวกลับไปคนเดียวก่อน
หลังจากกลับไปที่รถ เขาก็เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วขับรถมาจอดรอที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย
เขาเลื่อนกระจกรับหลัวปิงขึ้นรถ ท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของผู้คนรอบข้าง
ในช่วงหลายวันต่อมา ตอนกลางวันเย่เฟิงจะสวมชุดล่องหนแอบมาคลอเคลียอยู่กับหลัวปิง