กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 37 อยากพังตรงไหนก็พัง เลือกเอาได้เลย
“เรียกเย่เฟิงออกมาพบฉัน”
ใบหน้าของเย่หยางมืดมนจนแทบมีหยดน้ำร่วงหล่น
ถูกแย่งเจ้าสาวติดกันสองครั้ง คิดว่าเขาไม่มีอารมณ์โมโหหรือไง!
เขาจะคุยเหตุผลกับอีกฝ่ายอย่างแน่นอน และจะวิพากษ์วิจารณ์อีกฝ่ายอย่างหนักหน่วงด้วย
ทำให้อีกฝ่ายอับอายจนไร้ที่ยืน และตระหนักถึงความผิดของตัวเองอย่างลึกซึ้ง
“ฉันมาแล้ว นายหาฉันเหรอ”
เย่เฟิงเดินลงมาจากชั้นบน
หลัวปิงทำตัวเหมือนภรรยาตัวน้อยที่แสนว่าว่าง่าย เดินตามหลังเขาไปติด ๆ
ดวงตาของเย่หยางแทบจะลุกเป็นไฟ