เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 295 บุกเพลิงด่านอู่ติง
ไป๋โจ้วยิ้มบางกล่าวว่า “เสวียนเด๋อ เหตุใดจึงเสียกิริยาเช่นนี้? สิ่งที่ข้ากล่าวมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริง!”
หลิวเป้ย์สีหน้าบิดเบี้ยว โกรธจนเส้นผมแทบตั้งชี้ชัน นิ้วชี้หน้าไป๋โจ้วด่าทอว่า “ไป๋จื่ออัน เจ้ามันไม่สมควร……”
หลิวเป้ย์ยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกซือหม่าฮุยร่วมกับซุนเฉียนเข้าขวางไว้
การขาดสติในสถานการณ์เช่นนี้ แม้สามารถเอาชนะด้วยวาจาได้ แต่ท้ายที่สุดแล้วสิ่งที่เสียไปคือหน้าตาของพวกเขาเอง
รอยยิ้มบนใบหน้าไป๋โจ้วหายไป กลายเป็นความเคร่งขรึมและทรงอำนาจกล่าวว่า
“หลิวเป้ย์ ข้าให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย จงออกจากเมืองมายอมจำนน เลิกขัดขืนเสีย แล้วข้าจะมอบจุดจบที่สมเกียรติให้เจ้า!”
เวลานี้หลิวเป้ย์ใจเย็นลงมากแล้ว เมื่อเผชิญกับการเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนของไป๋โจ้ว เขายังคงโกรธแค้นจนไม่อาจระงับ