กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฟังเพลิน
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 จางเยี่ยน
ไป๋โจ้วขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย “นี่คือวิถีการต้อนรับแขกของกองทัพเขาดำพวกเจ้าอย่างนั้นรึ?”
ชายหนุ่มหัวเราะหึ ๆ “การต้อนรับแขกย่อมมีพิธีการต้อนรับแขก แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่ใช่แขก!”
จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป ตะคอกว่า “ไป๋โจ้ว เจ้าสังหารแม่ทัพสวรรค์และแม่ทัพมนุษย์ของพวกข้า ยังกล้าบุกมาหาเรื่องถึงตีนเขาดำพวกเราอีก!”
ไป๋โจ้วพินิจพิจารณาชายหนุ่มอย่างละเอียดปราดหนึ่ง มุมปากยกยิ้ม “ข้าสังเกตเห็นลมหายใจของเจ้าสม่ำเสมอยาวนาน น่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์อยู่บ้าง ย่อมรู้ซึ้งถึงพลังแห่งยอดฝีมือไร้เทียมทาน เจ้าคิดว่าลำพังคนพวกนี้จะสยบข้าได้หรือ”
ชายหนุ่มพลันนึกถึงผลงานของไป๋โจ้วที่สังหารลวี่ปู้กลางสนามรบเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ จึงลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบ ๆ