เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฟังเพลิน
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 ศึกสิ้นสุด
เมื่อได้ยินเสียงกีบม้าอันชัดเจน หานฝู่ก็เงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ในแววตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวังมองไปยังไป๋โจ้ว
ไม่เหมือนกับตอนที่เป็นพันธมิตรที่ต่างมองสบตาในระดับเดียวกัน ยามนี้คนหนึ่งนั่งอยู่บนรถม้าเงยหน้ามอง อีกคนนั่งอยู่บนหลังม้ามองลงมา!
เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งเดือน แต่สภาพการณ์กลับแตกต่างราวฟ้ากับเหว ชวนให้รู้สึกอดสูยิ่งนัก!
หานฝู่เห็นไป๋โจ้วมองมาก็รีบลุกขึ้นจากรถม้า ทอดกายหมอบกราบลงกับพื้นแล้วกล่าวว่า
“คนบาปหานฝู่คารวะโหวพิชิตศึก หวังว่าโหวพิชิตศึกจะเมตตาไว้ชีวิตข้าน้อยสักครา!”
ไป๋โจ้วไม่ได้วางท่าทำเป็นเล่นตัว เขาลงจากหลังม้าแล้วพยุงหานฝู่ขึ้นมาพลางกล่าวว่า
“เพียงเจ้าโน้มน้าวทหารสองหมื่นนายที่บุกยึดเมืองจั๋วจวิ้นและเจ้าเมืองเขตต่างๆ ให้ยอมจำนนได้ ข้าจะรับประกันว่าเจ้าจะอยู่อย่างสงบสุขไปตลอดชีวิต!”