0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 เจ้าหญิงว่านเหนียน

ไป๋โจ้วรอยยิ้มยังคงไม่จางหาย: “ปราชญ์กระบี่ ท่านพิจารณาเรื่องนั้นเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”

ยามได้ยินเสียงที่ ‘บาดหู’ หวังเยว่ส่ายศีรษะพลางยิ้มขมขื่น: “อย่าเรียกข้าว่าปราชญ์กระบี่เลย ตอนนี้ข้าเป็นเพียงไอ้ขี้ขลาดที่แม้แต่กระบี่ยังไม่กล้าชักออกมา!”

เมื่อเห็นหวังเยว่ตัดสินใจเลือกแล้ว ในแววตาไป๋โจ้วมิได้มีความดูแคลนแม้แต่น้อย

“ในใจคนทุกคนล้วนมีสิ่งที่คุ้มค่าแก่การสละชีพเพื่อศีลธรรม เพียงแต่หลิวหงมิอาจทำให้ท่านต้องชักกระบี่ออกมาก็เท่านั้น!”

หวังเยว่ได้ยินเช่นนั้นในใจก็รู้สึกดีขึ้นมาก อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“ในสถานการณ์เช่นนี้ แม่ทัพไป๋สามารถล้อมสังหารข้าได้อย่างง่ายดาย โดยฮ่องเต้มิอาจล่วงรู้ความเคลื่อนไหวใด ไม่ทราบว่าเหตุใดท่านถึงยังยืนกรานที่จะทำข้อตกลงกับข้า?”