0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 รอยแผลที่ทิ้งไว้เพื่อเตือนใจ

ไป๋โจ้วก้าวเดินลงจากเขาอย่างคล่องแคล่ว ฝีเท้าเบาสบาย

แม้จะได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แต่ในใจกลับรู้สึกสบายขึ้นมาก นับว่าเป็นสิ่งปลอบประโลมใจอย่างหนึ่ง

สำหรับบาดแผลบนร่างกาย ไป๋โจ้วใช้แต้มลงชื่อประจำวันหนึ่งร้อยแต้มซื้อโอสถสมานแผลทองหนึ่งเม็ด

หลังจากกลืนลงไป บาดแผลก็สมานตัวในทันที ทว่ากลับทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้

นี่เป็นความตั้งใจของไป๋โจ้ว

นับตั้งแต่ข้ามมิติมาจนถึงปัจจุบัน ก็ผ่านไปสิบสองปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ไป๋โจ้วได้รับบาดเจ็บ

เขาต้องการเก็บรอยแผลเป็นนี้ไว้เพื่อคอยเตือนใจตนเอง อย่าได้ดูแคลนคนโบราณ และอย่าได้ดูแคลนจิตใจคน

เวลานี้ระบบถูกวิถีสวรรค์จำกัด ทำให้ความช่วยเหลือที่มอบให้แก่เขาน้อยลงเรื่อย ๆ