0069

⬢⬢⬢

ตอนที่ 69 ค่ายกลรวมปราณสังหารตัดฟ้า

จางเจี่ยวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้าโดยมีลูกสาวคอยประคองเดิน เค้ารู้ตัวอีกทีถนนหนทางก็เริ่มสูงชันขึ้นเสียแล้ว

จางเจี่ยวหยุดยืนสังเกตการณ์แล้วพบว่านี่เป็นเส้นทางสายเล็กๆ ที่ทอดตัวขึ้นสู่ยอดเขา

เดินมาได้กว่าหนึ่งชั่วยาม จางเจี่ยวก็เหนื่อยหอบจนหายใจไม่ทัน ส่วนจางหนิงเองก็เหงื่อกาฬไหลซึมจนตัวชุ่ม

ที่แปลกคือพวกเขาทั้งสองเดินมานานขนาดนี้แล้ว แต่ไป๋โจ้วกลับไม่ส่งเสียงเร่งเร้าแต่อย่างใด

จางเจี่ยวเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน พบว่าใกล้จะถึงยอดเขาเต็มทีแล้ว

ในใจอดรู้สึกสงสัยไม่ได้ว่า เหตุใดไป๋โจ้วจึงสามารถส่งเสียงสื่อสารทอดผ่านข้ามยอดเขามาได้อย่างชัดเจนเช่นนี้?

คาดว่าคงมีวิธีการของเซียนอยู่บ้าง

หากไป๋โจ้วอยู่ที่นี่คงต้องกล่าวอย่างจนใจว่า: เจ้าคิดมากไปแล้ว!