0026

⬢⬢⬢

ตอนที่ 26 ขจัดภัยในภายภาคหน้า

หลังจากปรับอารมณ์ให้สงบลง ในดวงตาของหลิวหงไม่อาจปิดบังความชื่นชมที่มีต่อไป๋โจ้วได้เลย

ในใจเริ่มรู้สึกเสียดายที่ปล่อยให้ไป๋โจ้วออกจากเมืองหลวงไปรับตำแหน่ง

ยอดคนเช่นนี้ หากได้รับการขัดเกลาอีกเพียงเล็กน้อย ย่อมเป็นขุนนางผู้ภักดีที่ค้ำจุนบ้านเมืองได้

จากนั้น ด้วยความที่เป็นคนหวาดระแวง เขาจึงถามข้อสงสัยในใจออกมาว่า

“ท่านขุนนาง เจ้าล่วงรู้เรื่องราวเหล่านี้มาจากที่ใดกัน?”

ไป๋โจ้วอธิบายว่า

“กระหม่อมติดตามอาจารย์ศึกษาเล่าเรียนอยู่บนเขา ยามว่างมักชอบอ่านตำราประวัติศาสตร์ ใช้ประวัติศาสตร์เป็นกระจกเงาเพื่อเรียนรู้ความรุ่งเรืองและเสื่อมถอย หลักการเหล่านี้ล้วนเข้าใจมาจากตำราประวัติศาสตร์ทั้งสิ้น”

หลิวหงผู้คลายข้อสงสัยดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงถามขึ้นว่า