0024

⬢⬢⬢

ตอนที่ 24 มีโฉมงามนามหงชาง

สิบวันให้หลัง

เรือนรับรองหลวงในลั่วหยาง

ยามห้า ไป๋โจ้วที่กำลังหลับใหลได้ยินเสียงเปิดประตู เขาก็ตื่นขึ้นในทันที กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งเขม็งพร้อมรับมือกับสถานการณ์

เหตุผลไม่มีอื่นใด ลูกน้องของเขาจะไม่ถือวิสาสะเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นอันขาด

เงยหน้ามองไป เห็นศีรษะเล็กๆ โผล่เข้ามาในประตู เมื่อเห็นว่าไป๋โจ้วตื่นแล้ว นางจึงถืออุปกรณ์ล้างหน้าเดินเข้ามา แล้วกล่าวขอโทษเสียงเบา:

“พี่ไป๋ ได้เวลาตื่นแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ท่านต้องเข้าวังไปรับการแต่งตั้ง”

ผู้ที่มาเยือนมีคิ้วดั่งคิ้วนางพญา ดวงตาดั่งธารน้ำฤดูใบไม้ร่วง ผิวพรรณดั่งหิมะไขมัน ริมฝีปากดั่งดอกท้อ กลิ่นอายดั่งกล้วยไม้ ทั้งดูคล่องแคล่วและว่าง่าย

ถึงแม้นไป๋โจ้วจะคุ้นเคยกับความงามอันล่มเมืองของเด็กสาวผู้นี้แล้ว แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นในแวบแรก เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในภวังค์ครู่หนึ่ง