กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
“ผู้ใต้บังคับบัญชา...ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่รู้ว่าตนทำสิ่งใดผิด”
โม่อู่มองบุรุษเจ้าเล่ห์อำมหิตที่กำลังเดินเข้ามาหาตน มือข้างหนึ่งยันพื้นอยู่ด้านหลัง พลางถอยร่นไปทีละก้าว
นางหวาดกลัวเขาจริง ๆ
ไม่ว่าจะก่อนกลับมาเกิดใหม่หรือหลังกลับมาเกิดใหม่ บุรุษผู้นี้ยังคงเหมือนในความทรงจำไม่ผิดเพี้ยน ไม่ว่าเป็นผู้ใด ขอเพียงทำให้เขาโกรธ ล้วนต้องตายอย่างทรมาน