ตอนที่ 41 ตัวประกอบย้อนเกิด (4)

เสียงฉินขาด ๆ หาย ๆ เดี๋ยวแผ่วเดี๋ยวหนักแน่น

นิ้วทั้งสิบเชื่อมโยงถึงหัวใจ ทุกครั้งที่ดีดล้วนเจ็บปวดราวกับถูกทิ่มแทงถึงขั้วหัวใจ การจะเรียบเรียงตัวโน้ตเหล่านั้นให้เป็นบทเพลงหนึ่งนั้นแทบเป็นไปไม่ได้

เฟ่ยหลานเยียนรู้สึกว่าตนเองใกล้จะเจ็บจนหมดสติแล้ว

ยามนี้นางรู้สึกราวกับมือของตนกำลังจะพิการจริง ๆ