ตอนที่ 34 มีหญิงงามผู้หนึ่ง พบแล้วมิอาจลืมเลือน (4)

ว่านฉีหมิงมองข้าน้อยตรงหน้า แม้นางยังคงทำสีหน้าเย็นชา ทว่าดวงตากลับเผยความปรารถนาออกมาโดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกขบขันอยู่บ้าง ทั้งยังเอ่ยปากด้วยความเอ็นดูที่แม้แต่ตนเองก็ไม่ทันสังเกตเห็นว่า “ได้”

เมื่อเห็นว่าว่านฉีหมิงตอบรับข้อเสนอของตน เฟ่ยหลานเยียนแทบจะดีใจจนลอยขึ้นฟ้า ในที่สุดก็มีเนื้อสัตว์ป่าให้กินแล้ว ช่างมีความสุขยิ่งนัก