เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 333 ปู่ของพวกแกกลับมาแล้ว (ตอนจบ)
เมื่อรู้ว่าด้านนอกมีคนกำลังรอเธออยู่ เธอจึงซ่อนกลิ่นอายทั้งหมดที่เป็นของเธอ แล้วฟันกระบี่นั้นออกไป แต่เธอก็ยังรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง เธอเปิดใช้ค่ายกลไว้เรียบร้อยแล้ว ทำไมถึงไม่มีใครมาหาเรื่องเธอเลย?
ทว่าในจุดที่ไม่ไกลออกไป ชายชุดขาวคนหนึ่งได้ซ่อนเร้นเรือนร่าง ยืนลอยอยู่กลางอากาศอย่างสง่างาม ค่ายกลเวทบนมือส่องแสงริบหรี่ พลังแห่งกรรมอันไร้รูปถูกเขาซ่อนเอาไว้ทั้งหมด
เซี่ยฉางฉุนยืนตระหง่านอยู่บนความว่างเปล่า แผ่นหลังแฝงไปด้วยความอ้างว้างอยู่หลายส่วน
“สิ่งที่ติดค้างเธอ ตอนนี้คืนให้แล้ว”
ตอนนั้นคนที่ตามล่าเฟิงเฉี่ยน มีส่วนหนึ่งที่เป็นคนของตระกูลเซี่ย แต่เฟิงเฉี่ยนกลับไม่ได้มาแก้แค้นในตอนที่เขาทะลวงผ่าน ตอนนี้เขาจึงมาช่วยปกป้องมรรคให้เฟิงเฉี่ยนสักครั้ง
“คราวหน้าถ้าเจอกันอีก ค่อยมาสู้กันอีกสักรอบ...”
แสงสว่างบนมือเขาค่อย ๆ ดับลง ทั้งร่างค่อย ๆ เลือนหายไปจากจุดเดิม
เสียงพัดปลิวหายไปกับลมหนาวบนฟ้าสูง ว่าพูดอะไรไว้อย่างชัดเจน มีเพียงลมเท่านั้นที่รู้
หากจะพูดให้ชัดเจนว่าเฟิงเฉี่ยนมีเรื่องอะไร นั่นอาจเรียกได้ว่าเป็นภัยพิบัติสำหรับดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หรือแม้กระทั่งสำหรับตัวเธอในก่อนหน้านี้ก็ค่อนข้างตึงมืออยู่บ้าง แต่ตอนนี้ล่ะก็...