ตอนที่ 316 ไม่มีใครผิด และทุกคนก็ผิด

ตอนที่ 316 ไม่มีใครผิด และทุกคนก็ผิด

เจียงว่างสัมผัสได้ถึงปราณปีศาจที่แผ่ออกมาจากร่างของมัน จึงกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว “ผม... ผม...”

ฉงหมิงไม่ได้โยนเขาลงพื้น แต่วางเขาลงอย่างระมัดระวัง แล้วประคองจานของหวานมาวางตรงหน้าเฟิงเฉี่ยน

บนใบหน้าดุดันพลันปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน ชั่วขณะนั้น ความเหี้ยมเกี้ยมลบเลือนไป เหลือเพียงประกายแห่งความเมตตาอบอุ่นคล้ายมารดา

“ขนมปังนุ่มรสนมสตรอว์เบอร์รี เธอรีบชิมดูสิ”

ชายร่างยักษ์สูงเกือบสองเมตรสวมผ้ากันเปื้อน แถมยังถือจานขนมสีชมพู ฉากนี้มองยังไงก็ประหลาดอย่างยิ่ง

ทว่าคนอื่น ๆ กลับเห็นจนชินตา หลิงเย่าหยิบไปชิ้นหนึ่งก่อนใคร ขนมชิ้นนี้ใหญ่กว่านิ้วหัวแม่มือไม่มาก มันก็กลืนลงท้องไปในคำเดียว