ตอนที่ 284 โยนความผิดให้กัน

ตอนที่ 284 โยนความผิดให้กัน

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่ไม่มีนักท่องเที่ยว แม้แต่คนท้องถิ่นในหมู่บ้านชาวเหมียวก็แทบไม่ได้ออกมา ข้างนอกไม่มีคนเลยสักคน หมู่บ้านชาวเหมียวทั้งแห่งถูกปกคลุมไปด้วยสีขาวโพลน บนท้องฟ้ายังคงมีหิมะโปรยปรายลงมาเรื่อย ๆ

แน่นอนว่า มีความเป็นไปได้ว่าคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านชาวเหมียวอาจจะถูกส่งออกไปแล้วก็เป็นได้

เมื่อนึกถึงคนกว่าแปดร้อยคนเหล่านั้น เฟิงเฉี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมตา

นี่มันส่งคนทั้งหมดไปหาฉันโดยตรง เพื่อให้ฉันช่วยเลี้ยงดูใช่ไหมเนี่ย?

หิมะบนพื้นทับถมกันหนาไม่น้อย เธอเหยียบลงไปจนจมมิดข้อเท้า

ไป๋หลีกระโดดโลดเต้นตามอยู่ข้างกายเธอ เงยหน้ามองหมู่บ้านชาวเหมียวที่โบราณทว่าไร้ซึ่งกลิ่นอายผู้คน