กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 253 เธอคลายหมัดออกแล้ว
บรรยากาศภายในห้องรับรองเงียบสงบอย่างยิ่ง มีเพียงเสียงเคี้ยวอาหารแผ่วเบาและเสียงสะอื้นไห้เบา ๆ เท่านั้น
ตงซือเซวียนกินอาหารราวกับเคี้ยวแว็กซ์ ใบหน้าด้านชาไร้ความรู้สึก
มือที่กำตะเกียบอยู่นั้นกำแน่นเป็นอย่างยิ่ง
คำคาดคั้นถามมากมายที่เคยคิดไว้กลับพูดไม่ออก ในที่สุดก็เหลือเพียงประโยคเดียว “หย่าอัน... ชาติหน้าเธอเป็นอย่างไรบ้าง”
“ก็ดีนะ” เฟิงเฉี่ยนไม่ได้จงใจไปดู เพราะไม่อยากไปทำลายชีวิตอันเงียบสงบของเธอ
แต่หากเธออยากรู้อะไร ก็ไม่มีสิ่งใดซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะรู้ได้
“เป็นอยู่ดีก็ดีแล้ว” ตงซือเซวียนไม่ได้เอ่ยปากขอไปดูเช่นกัน
ไปดูแล้วจะมีประโยชน์อะไร
ตอนนี้พวกเขาก็อายุสามสิบกว่ากันแล้ว สวีหย่าอันกลับชาติมาเกิดอย่างมากที่สุดก็แค่อายุสิบสองปี