ตอนที่ 237 เรื่องขายหน้ายังไงก็ต้องให้ชาวต่างชาติทำ

ตอนที่ 237 เรื่องขายหน้ายังไงก็ต้องให้ชาวต่างชาติทำ

ตอนที่ฮั่วอี้รับสายเสร็จแล้วเดินกลับมา ก็พบว่าบรรยากาศข้างในดูแปลกประหลาดไปบ้าง

แต่เขาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ยังคงเฝ้ามองเฟิงเฉี่ยนรัวแป้นพิมพ์ป้อนโค้ดทีละบรรทัดต่อไป

ระยะเวลาการแข่งขันคือสามวัน หากพูดให้ถูกต้องยิ่งขึ้นคือติดต่อกันสามวันสามคืน

ทว่าก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น คงไม่มีใครคิดว่าจะมีคนที่อดนอนติดต่อกันสามวันสามคืนได้

จนกระทั่งพวกเขาได้มาเห็นเฟิงเฉี่ยน

วันแรก มือของเฟิงเฉี่ยนที่กำลังพิมพ์โค้ดไม่เคยหยุดพักเลยแม้แต่น้อย ความเร็วมือนั้นรวดเร็วปานสายลม จนแทบจะเลือนรางกลายเป็นภาพติดตา

แม้แต่เฟยหลินที่ต่อให้ปากหยุดแต่ในใจก็ยังไม่ยอมคน ก็ยังเงียบเสียงลงอย่างน่าอัศจรรย์