กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 232 โอ้วมายก็อด~ พระเจ้าช่วย!
เฟิงเฉี่ยนยังไม่ทันได้พูดอะไร มอร์ริสผู้น้องก็เอ่ยขึ้นว่า “สภาพจิตใจของน้องชายผมช่วงไม่กี่ปีมานี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ พอเห็นแสงแดดก็จะคุ้มคลั่ง เห็นคนแปลกหน้าก็เป็นเหมือนกัน พวกเราเลยจับเขาไว้บนรถ เพราะงั้น...”
เฟิงเฉี่ยนพยักหน้า “ไปดูกันเถอะ”
นั่นเป็นรถบ้านคันหนึ่ง จอดอยู่ตรงจุดที่ไกลออกไปไม่มากนัก
หน้าต่างรถถูกปิดบังไว้ด้วยผ้าม่านกันแสงทั้งหมด แม้แต่แสงสักเสี้ยวเดียวก็ไม่อาจลอดผ่านเข้าไปได้
เฟิงเฉี่ยนเดินไปเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึง ประตูรถเปิดออกจากด้านใน มอร์ริสเดินนำทางอยู่ด้านหน้าพร้อมเอ่ยว่า “คุณหนูเฟิง เชิญทางนี้”
นางก้าวขาเดินเข้าไป ฮั่วอี้ก็ก้าวตาม มอร์ริสอ้าปากคล้ายจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะหุบปากลง