เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 229 กฎข้อแรกของผู้ควบคุมอสูร: อย่าทำลายความกระตือรือร้นของสัตว์อสูร
ไม่ถามก็ส่วนไม่ถาม แต่ความอยากรู้อยากเห็นนั้นย่อมอดไม่อยู่จริง ๆ
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเยาหราวอุ้มฉงหมิงอยู่ พวกเขาก็แทบสะกดข่มมือที่คันไม้คันมือของตัวเองไว้ไม่ไหว
ท่านผู้อาวุโสเฟิงมองฉงหมิง ถูมือไปมาพลางกล่าวอย่างเกรงใจเล็กน้อย “พอจะ... ให้ฉันอุ้มมันหน่อยได้ไหม”
กิเลนเป็นสัตว์มงคล หากได้คลอเคลียสักนิดอาจจะได้รับโชคดี
เฟิงเฉี่ยนเหลือบมองฉงหมิง มันไม่ได้มีท่าทีต่อต้านแต่อย่างใด
ท่านผู้อาวุโสทั้งสองเปี่ยมด้วยบุญกุศลหนาแน่น เป็นคนดีผู้ใจบุญแท้จริง ฉงหมิงเองก็ยินดีจะสนิทสนมกับพวกเขา
ฉงหมิงกระโดดลงจากอ้อมอกของเยาหราว เดิมทีคิดจะลอยเข้าไปหาพวกเขา แต่รู้สึกว่าทำแบบนั้นคงไม่ค่อยดี จึงเลือกเดินบนพื้นเข้าไปหาแทน