เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 216 ทวงดอกเบี้ยคืนก่อนสักหน่อย
นายท่านผู้เฒ่าเฟิงอกกระเพื่อมขึ้นลง พลางถอนหายใจฮึดฮัด “ยังจะมีบ้านที่ไหนอีก ไม่ใช่ถูกแกที่เป็นตัววุ่นวายทำให้แตกซ่านไปหมดแล้วหรือไง”
คำพูดนี้ฟังดูไม่เกรงใจเอาเสียเลย เฟิงอู๋อวี๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้คิดจะเถียงกับท่านผู้อาวุโสต่อ “เช่นนั้นก็เอาตามนี้แล้วกัน พอจบงานเลี้ยงท่านผู้อาวุโสก็กลับไปกับฉันเถอะ พวกเราต่างก็คิดถึงท่านผู้อาวุโสใจจะขาดแล้ว”
ขอแค่พาตัวท่านผู้อาวุโสกลับไปได้ คนอื่น ๆ ต่อให้เป็นอย่างไรก็คงต้องกลับมาบ้าง
มันแปลกมาก นางเองก็รู้สึกแปลกเหมือนกัน ตอนที่คนยังมีชีวิตอยู่ แต่ละคนก็เกลียดกันเข้าไส้ นางยุยงแค่ไม่กี่คำก็แตกคอกันได้แล้ว
ทว่าพอคนตายไปแล้ว กลับมารู้สึกเสียใจภายหลังเสียอย่างนั้น
แถมยังมารักวัวให้ผูกรักลูกให้ตีอะไรอีก...