เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 179 หยดน้ำตาไหลจากตาซ้ายเข้าตาขวา
เฟิงเฉี่ยนเอนหัวไปข้างหลังเล็กน้อย หลบไม่ให้เขาตีโดน โดยที่สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด
สืออวี่หัวเราะฮ่า ๆ พลางหันกลับมา แล้วสายตาก็สบเข้ากับเฟิงเฉี่ยนพอดี
ไม่มีความรู้สึกสบตาแล้วตราตรึงตลอดกาล และไม่มีรักแรกพบ มีเพียงมุมปากของสืออวี่ที่ค่อย ๆ ตกลงเท่านั้น
เขาเอ่ยเสียงติดอ่าง “พี่... พี่สาวเฟิง...”
เฟิงเฉี่ยนไม่มีสีหน้าพิเศษอะไร เพียงผงกหัวให้อีกฝ่ายเบา ๆ “พรุ่งนี้เช้าเจ็ดโมงครึ่ง อย่านอนตื่นสายล่ะ”
ประตูลิฟต์ค่อย ๆ ปิดลง เฟิงเฉี่ยนเดินอ้อมตัวเขาออกไป
พวกเวินซินสุ่ยทักทายเอ่ยสวัสดีนางอย่างว่านอนสอนง่าย เฟิงเฉี่ยนผงกหัวรับทีละคน
จากนั้นก็เดินจากไปพร้อมสีหน้าที่เขียนว่า ‘ฉันสูงส่งเกินกว่าที่พวกคุณจะเอื้อมถึง’ ด้วยก้าวเดินที่เมินเฉยต่อผู้คนจนลับตาไปจากสายตาของพวกเขา