ตอนที่ 132 บางครั้งฉันก็รู้สึกจริง ๆ ว่าเธอคือเธอ

ตอนที่ 132 บางครั้งฉันก็รู้สึกจริง ๆ ว่าเธอคือเธอ

เฟิงเฉี่ยนเรียบเรียงคำพูดอยู่ครึ่งค่อนวัน ถึงค่อยเอ่ย “ช่างเถอะ ไม่ใช่เงินมากมายอะไร”

ฮั่วอี้พูด “ฉันไปเอง”

หลิงเย่าอุ้มกล่องโทรศัพท์มือถือที่กองสูงเป็นภูเขาลูกเล็กพุ่งออกไปข้างนอก ทำเอาพนักงานเจ็ดแปดคนตกใจวิ่งตามมันออกมา ลนลานจนเหงื่อซึมท่วมตัว

เฟิงเฉี่ยนเองก็ลุกขึ้นยืน เดินตามพวกเขาทั้งสองคนเข้าไปด้านใน

ส่วนเด็กสาวไม่กี่คนนั้นกลับยืนอึ้งอยู่ที่เดิม พวกเธอหันมามองหน้ากัน ท่านเจ้านายอย่างนั้นหรือ

เล่นกันพิสดารขนาดนี้เลยเหรอ

แต่ว่า แต่ว่าหน้าตาดีขนาดนี้พวกเธอก็อยากได้เหมือนกันนะ

“จบกัน เมื่อก่อนอิจฉาเฟิงเฉี่ยนที่หน้าตาดี ตอนนี้ต้องมาอิจฉาว่าแฟนกับชู้รักของเธอก็หน้าตาดีเหมือนกันอีก”