ตอนที่ 120 ไม่เจ็บไม่จำ

ตอนที่ 120 ไม่เจ็บไม่จำ

ฉินหมิงเยวี่ยถูกพยุงให้ลุกขึ้นยืน อ้อ แถมยังเป็นฉวี่อันหรานที่พยุงอีกด้วย

ตอนนี้ฉวี่อันหรานเองก็ไม่รู้ว่าตนเองควรจะทำสีหน้าอย่างไรดี

ความรู้สึกผิดอย่างไร้สาเหตุเข้าปกคลุมตัวเธอ

แต่เธอไม่ได้มาหาเรื่องเฟิงเฉี่ยนเสียหน่อย ก็แค่มาเป็นเพื่อนฉินหมิงเยวี่ยเท่านั้นเอง...

เธอคอยปลอบตัวเองเช่นนี้เรื่อย ๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงเบา “หมิงเยวี่ย เธอสู้เธอไม่ได้หรอก พวกเรากลับกันเถอะ”

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนพอดี บริเวณประตูข้างมีนักเรียนที่กำลังเดินทางกลับบ้านอยู่มากมาย

ไม่เพียงแต่ระดับมัธยมปลายเท่านั้น แม้แต่นักเรียนระดับมัธยมต้นและประถมที่เลิกเรียนก็เดินมาทางนี้กันทั้งนั้น

ชื่อเสียงของเฟิงเฉี่ยนโด่งดังมาก ฝั่งมัธยมต้นและประถมต่างก็รู้จักเธอ