เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 52 กลิ่นหอมของเงินตรา
แววตาของฉวี่ซู่ฉายความรำคาญใจออกมาสายหนึ่ง “แล้วจะให้ทำยังไง แย่งกับตระกูลใหญ่พวกนี้น่ะเหรอ พวกเราจะไปแย่งสู้เขาได้ยังไง”
ฉวี่อันหรานหวาดกลัวผู้เป็นพ่อมาก แม้ในดวงตาจะเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม แต่ก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลง
นักหลอมโอสถขั้นสองคนหนึ่งสามารถนำพาแรงสนับสนุนมาสู่ตระกูลได้มากมายมหาศาล ถึงเวลานั้นพวกตระกูลใหญ่บางตระกูลก็ต้องมาบากหน้าขอความช่วยเหลือจากพวกเขา ฉวี่อันหรานจึงไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ล่วงเกินไม่ได้
เดิมทีฉวี่ซู่ยังหวังฟลุกอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงไม่เดินทางจากเมืองข้างเคียงมายังเมืองเยวี่ยเฉิงด้วยตัวเอง
ทว่าเมื่อดูจากสถานการณ์นี้แล้ว เขากลัวว่าจะแย่งชิงไม่ได้แม้แต่เม็ดเดียว
ดูท่าคงทำได้แค่คิดหาทางอื่นแล้ว...
เขานวดขมับเบา ๆ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันที