ตอนที่ 9 อยากจะต่อยโลกเฮงซวยนี้สักหมัด!

ตอนที่ 9 อยากจะต่อยโลกเฮงซวยนี้สักหมัด!

ผ่านไปสิบวินาที ประตูตรงหน้าก็ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว

ซ่งเสวี่ยฉินเริ่มหงุดหงิดพลุ่งพล่าน สัมผัสได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองเธออยู่ พอหันไปดูก็เห็นว่าเป็นวัยรุ่นเกเรผมหลากสีคนนั้น

อีกฝ่ายมีทรงผมซ่าหม่าเท่อปิดบังดวงตา แถมยังยืนอยู่ในมุมมืด มองเห็นสีหน้าไม่ชัดเจน ทั้งตัวดูเหมือนคนจิตไม่ปกติยังไงอย่างนั้น

ทำท่าเหมือนวินาทีถัดไปจะเดินเข้าห้องครัวไปหยิบอะไรมาสั่งสอนเธอให้รู้สำนึก

เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไม่กล้าส่งเสียงอีก แต่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา รัวนิ้วพิมพ์กดลงไปอย่างบ้าคลั่งด้วยสีหน้าคับแค้นใจ

อาจเพราะเธอโกรธจัดเกินไป หรือไม่ก็เพราะตอนเช้าตื่นมายังไม่ได้กินมื้อเช้าจึงเรี่ยวแรงอ่อนล้า