เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 โตกันขนาดนี้แล้ว
“ฆ่า!”
หยางเจี่ยนตวาดลั่น ทวนสามแฉกสองคมเปล่งประกายแสงเย็นเยียบจนแสบตา
คมทวนกรีดผ่านความว่างเปล่า พาเอากระแสลมปราณฮุ่นตุ้นพุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของลู่ยา
ในเวลาเดียวกัน เนตรสวรรค์ตรงหว่างคิ้วของเขาก็เบิกกว้าง ลำแสงสีทองพุ่งปราดดั่งกระบี่คมกริบตรงเข้าหาจุดกึ่งกลางหน้าผากของลู่ยา
“ตูม!”
กระบี่ฉุนจวินของหยางเจียวก็ฟาดฟันลงมาเช่นกัน ปรากฏเงามังกรขุนเขาทั้งเก้าสายคำรามลั่นพุ่งทะลักออกมาจากตัวกระบี่
พริบตานั้น ทั่วทั้งโพรงเขาพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปราณกระบี่กวาดผ่านที่ใด ผนังหินก็ถูกผ่าออกเป็นชั้นๆ ราวกับก้อนเต้าหู้
ลู่ยาหันขวับกลับมาอย่างฉับพลัน ชุดคลุมสีทองสะบัดพลิ้วทั้งที่ไร้ลม
เขาแค่นหัวเราะเยาะ “มดปลวกจากไหนกัน กล้าดียังไงมาลงมือกับข้าผู้เป็นเจินจวิน?”