กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 572 บอกข้ามา สองของเจ้าหายไปไหนวะ?!
ในตอนที่หงหยวนกำลังสั่งการลิงทั้งสองตัวอยู่นั้น
ค่ายกลที่หงหยวนวางไว้ในหุบเขาก่อนหน้านี้ ก็เริ่มทำงานขึ้นมาเช่นกัน
พวกหยางเจี่ยนทั้งสามคนที่เดิมทีตายอย่างอนาถ ตอนนี้กลับนอนอยู่บนพื้นในสภาพไร้รอยขีดข่วน มีเพียงสีหน้าที่ยังซีดเผือดเหมือนกระดาษ คล้ายยังไม่ตื่นจากความตายเมื่อครู่
“จำความรู้สึกเมื่อกี้ไว้ให้ดี” ปลายนิ้วของหงหยวนรวมหยาดน้ำทิพย์สามหยด แล้วหยดลงตรงกลางหว่างคิ้วของพวกหยางเจี่ยนคนละหยด “ความตายนี่แหละ คือครูที่ดีที่สุด”
หยางเจี่ยนเบิกตากว้างทันที ปราณโกลาหลในเนตรสวรรค์พลุ่งพล่านอย่างรุนแรง
เขาตัวสั่นพลางเอื้อมมือไปคลำร่างซีกหนึ่งที่ควรจะแหลกละเอียด กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “ผู้อาวุโส... ผู้อาวุโสขอรับ...”