เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 569 เอิ๊ก... ข้ายังกินไหว
ใต้ผิวหนังของหยางเจียวเวลานี้ราวกับมีมังกรเจียวนับหมื่นตัวกำลังดิ้นพล่าน กล้ามเนื้อพองตัวและหดเกร็งด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
กระดูกสันหลังยืดตัวสูงขึ้นทีละข้อ ส่งเสียงดังกังวานใสเหมือนโลหะกระทบหิน
“พี่ใหญ่!” หยางเจี่ยนอุทานด้วยความตกใจ เนตรสวรรค์เบิกกว้างขึ้นเองตามสัญชาตญาณ แล้วเขาก็ได้เห็นภาพที่น่าขนลุก
ปราณวิญญาณโกลาหลที่แฝงอยู่ในหมั่นโถวนั้น พอกลืนลงท้องพี่ใหญ่ไปก็กลายร่างเป็นมังกรชือสีเลือดเก้าตัว กำลังพุ่งชนอาละวาดไปทั่วร่างของหยางเจียว
ทุกครั้งที่หัวมังกรพุ่งชนจุดชีพจร จะเกิดเสียงดังกัมปนาทราวกับเบิกฟ้าแยกดิน ทั้งยังกระแทกจนอวัยวะภายในของหยางเจียวเคลื่อนย้ายจัดเรียงตัวใหม่
“ตูม!”
เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง ไอโลหิตสีทองพวยพุ่งออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของหยางเจียว