กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 558 นับเป็นความเมตตาสุดท้ายของข้าแล้วกัน
ภาพตรงหน้านี้ทำเอาอูเอ๋อมองจนตาค้างไปเลย
ชั่วขณะนั้น อูเอ๋อถึงกับรับส่งบทต่อแทบไม่ทัน
ท่ามกลางความเงียบงันจนน่าอึดอัดที่คุมเชิงกันอยู่นั้น——
“ท่านแม่... อย่า...” เสียงร้องไห้แหบแห้งของหยางเจี่ยนดังขึ้นก้องฟ้าดิน
เขานอนคว่ำอยู่กับพื้น เลือดไหลซึมออกจากทวารทั้งเจ็ด มีเพียงดวงตาแนวตั้งตรงหน้าผากที่เปล่งแสงริบหรี่ ต้านทานแรงกดดันที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง
เขายังคงพยายามเงยหน้าสุดชีวิต ร้องไห้ตะโกนอย่างแหบพร่า “หากท่านไปกับพวกเขา... ท่านพ่อต้องเป็นบ้าแน่... พวกเราก็ต้องเป็นบ้าเหมือนกัน!!”
“ท่านแม่!! อย่าไป อย่าทิ้งพวกเราไป!!!” หยางเจียวตัวชุ่มไปด้วยเลือด ถึงกับฝืนเกร็งจนเส้นลมปราณทั่วร่างฉีกขาด