กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 549 เจ้าฝันหวานไปเถอะ
“เหอะ……” จื่อเฉียวเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ แววตาเริ่มทอประกายหยอกเย้า
แม้หยางจวินตรงหน้าจะดูลนลานอยู่บ้าง แต่ความจริงใจที่เปล่งประกายในดวงตาอันใสกระจ่างคู่นั้น กลับทำให้จื่อเฉียวถึงกับชะงักไปชั่วขณะ
แต่ในพริบตาถัดมา รอยยิ้มในดวงตาของนางก็พลันเยือกแข็งลง
ตูม——
ไอเย็นยะเยือกที่คล้ายมาจากก้นบึ้งของเก้าแดนยมโลก พลันแผ่ทะลักออกมาจากร่างของนางทันที
กลิ่นอายนี้ ถึงกับทำให้หยางจวินหนาวจนหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด
“เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?!” น้ำเสียงของจื่อเฉียวแฝงความเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งหมื่นปี ปลายผมปลิวไหวโดยไร้ลม ปิ่นทองจิ่วเฟิ่งแผ่แรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก “เพิ่งเจอกันครั้งแรก ก็กล้าพูดปาวๆ ว่าจะจีบข้าแล้วงั้นรึ?!”