กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 392 นักพรตอย่างข้าคือเป้าจื่อโถวหลินชง
คนตรงหน้าพวกเขานี้ แม้จะมีระดับพลังอยู่แค่ขั้นเสวียนเซียนช่วงต้นเหมือนกับพวกเขา
แต่กลิ่นอายประหลาดล้ำบนตัว กลับทำให้พวกเขารู้สึกด้อยกว่าจนละอายใจอยู่บ้าง
พอเห็นแบบนั้น เจ้ากงหมิงกับคนอื่น ๆ ก็รีบประสานมือคารวะแล้วตอบว่า “เรียนศิษย์พี่ ก่อนที่พวกเราจะเข้าสำนักเจี๋ยเจี้ยว เคยมีเรื่องขัดแย้งกับพวกเผ่าปีศาจอยู่บ้างจริง แต่ไม่ได้ไปทำเรื่องชั่วช้าหรือลงไม้ลงมือกับพวกมันเลย พวกเราสบโอกาสก็รีบเผ่นหนีออกมาก่อนแล้ว!”
พวกเจ้ากงหมิงตอบกลับอย่างนอบน้อมยิ่ง
แถมยังเรียกคนตรงหน้าว่าศิษย์พี่อีกด้วย
เพราะคนที่อยู่บนเขาคุนหลุนเวลานี้ได้ นอกจากคนจากสามสำนักแล้วก็ไม่มีคนอื่นอีก