กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 365 พวกเจ้าทั้งหลาย มาร่ายรำกันเถอะ
โหมหลัวกับโหมเทียนหัวเราะขึ้นมาทันที ก่อนจะตอบตี้จวิ้นไปว่า “ก่อนหน้านี้พวกข้าก็กะจะลงสนามอยู่แล้ว ติดตรงที่ตอนนั้นพวกเจ้าอ่อนแอเกินไป พวกข้าเลยไม่สะดวกจะลงมือ แต่ตอนนี้พวกเจ้าเก่งขึ้นแล้ว พวกข้าก็ย่อมมีเหตุผลให้ลงมาเล่นด้วย อุดอู้อยู่ตั้งนาน จะไม่ให้พวกข้าได้ยืดเส้นยืดสายให้สบายเนื้อสบายตัวหน่อยรึไง?!”
“สบายเนื้อสบายตัวงั้นรึ?”
ไท่อีอดสูดหายใจเข้าลึกไม่ได้ สายตาที่มองสองคนนั้นเริ่มเปลี่ยนไปทีละนิด
ส่วนตี้จวิ้นและพวกที่ได้ยินคำพูดนี้ของทั้งสองกลับเข้าใจกระจ่าง
ดูท่าโหมเทียนกับโหมหลัวคงไม่ยอมถอยกลับไปแน่!
เรื่องนี้ทำเอาพวกเผ่าปีศาจโมโหจนแทบอกแตก ในใจแทบจะด่าโคตรพ่อโคตรแม่อยู่รอมร่อ