กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 272 บุญกุศล……จงมา!
พริบตาที่หงหยวนทะลวงขั้นสำเร็จ กลิ่นอายทั่วฟ้าดินก็พลันชะงักงัน ราวกับเวลาในเสี้ยววินาทีนี้หยุดหมุนไปดื้อๆ
สายตาของมหาเต๋าทอดลงมาอีกครา ทั้งล้ำลึกและกว้างใหญ่ไพศาลประหนึ่งธารดาราไร้ขอบเขต จ้องมองมายังร่างของหงหยวน
แววตานั้นเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขามอันลึกล้ำสุดหยั่งถึง และแฝงความห่วงใยเอาไว้ด้วย
พอสัมผัสได้ว่ามหาเต๋ากำลังจ้องมองอยู่ หงหยวนก็ฉีกยิ้มกว้างออกมาทันที
แววตาฉายประกายกระหยิ่มใจและคาดหวังออกมาวูบหนึ่ง
“พ่อ ชมข้าสักคำสิ ตอนนี้ข้าเก่งจนน่ากลัวเลยนะ! กฎมหาเต๋าสามพันข้อ ข้าขาดแค่อีกข้อเดียวเท่านั้น พอซึมซับครบทั้งสามพันเมื่อไหร่ ก็ถึงคราวที่ข้าจะก้าวเข้าสู่ขั้นฮุ่นหยวนไท่จี๋แล้ว!”
“เป็นไงล่ะ ข้าไม่แพ้พี่ใหญ่เลยใช่ไหมล่ะ?!”
แต่ทว่า สิ่งที่มหาเต๋าตอบกลับมา ทำเอาใบหน้าเปื้อนยิ้มของหงหยวนแข็งค้างไปในพริบตา
ในสายตาอันยิ่งใหญ่นั้น แฝงความเหยียดหยามเอาไว้แบบไม่คิดจะปิดบังเลยสักนิด