ตอนที่ 160 อารองคงไม่มุทะลุขนาดนั้น...ใช่ไหม?

ตอนที่ 160 อารองคงไม่มุทะลุขนาดนั้น...ใช่ไหม?

กงกงหันไปมอง ก็เห็นบนใบหน้าของพวกพี่น้องยังคงมีความโกรธเคืองหลงเหลืออยู่อย่างชัดเจน

พอกงกงเห็นภาพนี้ ความเสียใจและก่นด่าตัวเองในใจก็ถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นซัด

เขาไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ย่อขาทั้งสองข้างลงแล้วคุกเข่าทันที

ตามมาด้วยเสียงร้องไห้คร่ำครวญบาดใจที่ดังลั่นขึ้นมา “อารอง...กงกงรู้ผิดแล้วขอรับ!! ข้า...ข้าคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะเป็นท่าน...”

แต่ผ่านไปพักใหญ่ ในกระถางเฉียนคุนก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับมาแม้แต่น้อย

พอกงกงเห็นแบบนั้น จึงหันขวับ สายตาจ้องเขม็งไปที่ผนังด้านในของกระถางเฉียนคุน

ในพริบตา แววตาของเขาก็มีประกายเด็ดเดี่ยวและดุดันแวบผ่านเข้ามา