ตอนที่ 158 กะแล้วเชียว อารองยังรักพวกตนอยู่

ตอนที่ 158 กะแล้วเชียว อารองยังรักพวกตนอยู่

“ว่าไง เป็นใบ้กันไปหมดแล้วเหรอ หรือต้องให้อารองอย่างข้าลงมือเอง ปลิดหัวพวกเจ้าออกมาแล้วค่อยล้วงคอให้ถึงจะยอมพูด” หงหยวนยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนรอยยิ้มบางเบาอันอบอุ่นราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ

แต่วาจาที่หลุดออกมาจากปากเขากลับโหดเหี้ยมอำมหิตเหลือเกิน

เหล่าบรรพบุรุษอูได้ยินเข้าก็ตัวสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว ต่างพากันก้มหน้าหดคอกันจนมิด

ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย กลัวเหลือเกินว่าสายตาจะไปสบเข้ากับอารอง

หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ ในปากยังเอาแต่พึมพำกับตัวเองไม่หยุด

‘อย่าเรียกข้าเลย อย่าเรียกข้าเลย...’