กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 147 เจี่ยอิ่นจุ่นถีสองคนหลั่งน้ำตา
พอเห็นหลัวโหวค่อยๆ เก็บกลิ่นอายพลังกลับไป เสินนี้ก็ถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว ในแววตามีความเสียดายเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
ทำไมเจ้าหลัวโหวถึงได้ว่าง่ายขนาดนี้นะ
ยอมให้เขาลงมือซ้อมสักยกก่อนแล้วค่อยว่าง่าย มันไม่ดีกว่าหรือไง
สีหน้าที่เปลี่ยนไปบนหน้าของเสินนี้ย่อมไม่รอดพ้นสายตาของหลัวโหว
หลัวโหวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายประกายดูแคลนออกมาวูบหนึ่ง
คิดว่าเขาโง่หรือไง
รู้ทั้งรู้ว่าสู้ไม่ได้ ขืนแพ้ไปนอกจากจะโดนเสินนี้ซ้อมแล้ว เผลอๆ ยังต้องโดนเจ้าหงหยวนนั่นซ้อมซ้ำอีก เขาไม่ได้โง่ขนาดนั้นสักหน่อย
ที่ทำไปก่อนหน้านี้ ก็แค่เพื่อให้เสินนี้รู้ว่าตนเองไม่ได้ยอมให้ใครมาหยามเกียรติได้ง่ายๆ เท่านั้น
ถ้าจะให้สู้กันจริงๆ เขาย่อมไม่เอาด้วยอยู่แล้ว