ตอนที่ 145 พวกเราสองคนก็พอจะนับญาติกับท่านเต๋าจุนได้อยู่นะ

ตอนที่ 145 พวกเราสองคนก็พอจะนับญาติกับท่านเต๋าจุนได้อยู่นะ

นั่นคือร่างเงาอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรถึงที่สุด ที่เกิดจากการหลอมรวมของอักขระแห่งกฎนับไม่ถ้วน เขาคล้ายก้าวเดินเอื่อยๆ ออกมาจากสายธารกาลเวลา ทุกก้าวที่เหยียบลงไป ล้วนทำเอาห้วงมิติต่างๆ รอบกายกระเพื่อมไหวเป็นระลอก ถึงกับบีบให้ปราณโกลาหลนับไม่ถ้วนบิดเบี้ยวและแตกดับสลายไปอย่างต่อเนื่อง

ใต้ฝ่าเท้าของเขา มหาโลกธาตุอันนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นมรรคาใหญ่ทอดยาวจรดฟ้า ทั้งเลือนรางทั้งคล้ายหมอกควัน ทุกสิ่งล้วนสยบแทบเท้าเขาอย่างไม่มีข้อยกเว้น

ยามที่เขาเงยหน้าขึ้นมา แม้จะมองไม่เห็นว่าหน้าตาที่แท้จริงเป็นอย่างไร แต่เมื่อสายตานั้นกวาดมองผ่านไป เหล่าสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนก็พลันเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณทันที