ตอนที่ 117 กงล้อวัฏสงสารหกวิถี

ตอนที่ 117 กงล้อวัฏสงสารหกวิถี

พอนึกถึงหมิงเหอ หงหยวนก็พลอยรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าสงสารอยู่เหมือนกัน แม้รากเหง้าจะไม่เลว แต่ดันมาเกิดในที่ที่เป็นเหมือนส้วมแบบนี้ ต่อให้เก่งกาจแค่ไหนก็มักมีคนแอบดูแคลนอยู่ดี

ก็นับว่าลำบากหมิงเหอไม่น้อยเลย

หยางเหมยมองดูทะเลโลหิตเบื้องหน้าที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตและตลบอบอวลไปด้วยไอสังหารสีเลือด คิ้วก็อดขมวดเข้าหากันไม่ได้

เขาไม่ค่อยเข้าใจเลยว่าทำไมหงหยวนถึงพาเขามาที่นี่

เมื่อเห็นแววตาสงสัยของหยางเหมย หงหยวนก็ไม่ได้รีบร้อนอธิบาย เพียงแค่ปล่อยกลิ่นอายของตัวเองออกมาสายหนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงขรึม

“วิถีพิภพ ข้ามาถึงแล้ว ได้เวลาตื่นเสียที!”

พอสิ้นเสียงวาจาศักดิ์สิทธิ์ของหงหยวน ทั่วทั้งทะเลโลหิตก็พลันปั่นป่วนซัดสาดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง