เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 74 ผู้ไร้วาสนายิ่งใหญ่และบุญบารมีล้นพ้นไม่อาจก้าวสู่แดนนี้
ส่วนบนเขาโจว พอหยางเหมยกับคนอื่น ๆ ได้ยินหงหยวนบอกว่ายังมีพวกฉงฉีอยู่อีก ก็พากันถอนหายใจโล่งอก
ถ้าบวกพวกฉงฉีที่เป็นหุนหยวนจินเซียนห้าตนที่รอดชีวิตมาจากกัปภัยสัตว์ร้ายเข้าไปด้วย
จำนวนคนที่ต้องขึ้นเทศนาเต๋าก็จะมีถึงสิบสองคนแล้ว
เต็มที่ก็แค่ราวสี่พันหยวนฮุ่ย นับว่าน้อยกว่าเจ็ดพันหยวนฮุ่ยก่อนหน้านี้ไปเยอะมาก
พอนึกถึงตรงนี้ หยางเหมยกับพวกก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
หยางเหมยกวาดสายตามองสิ่งมีชีวิตเบื้องล่างที่ชุมนุมกันแน่นขนัด อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าน้อย ๆ แล้วถอนหายใจยาวออกมาคำหนึ่ง
แล้วค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นให้ข้าผู้เฒ่าเป็นคนเริ่มเปิดทางก่อนก็แล้วกัน!”
พูดจบ หยางเหมยก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มเทศนาเต๋าทันที